Estetik Dolgular

Ön bölgede çürük ya da madde kaybı sonrasında yapılan onarımlar bu başlığın merkezinde yer alır. Kenarları görünür hâle gelen veya komşu dişten renk olarak ayrışan eski dolguların yenilenmesi sık gelen taleplerdendir. Mine yüzeyindeki bölgesel lekeleri hekim, yüzey temizliği sonrasında kompozitle örtebilir. Küçük kırık ve aşınmalar da bu kapsama girer. Karar aşamasında madde kaybının boyutu, kapanış ilişkisi ve diş eti sağlığı birlikte değerlendirilir. Çiğneme kuvvetinin yüksek olduğu bölgelerde plan değişebilir; hekiminiz gerektiğinde radyografik inceleme ister.

Renk seçimini hekim, işlemin en başında diş nemliyken yapar. Çalışma sırasında diş nem kaybedip açık görünür; bu aşamada seçilen ton gerçekte olduğundan açık kalabilir. Komşu dişleri gün ışığına yakın koşullarda renk skalasıyla karşılaştırır. Gerektiğinde küçük bir kompozit örneğini yüzeye deneyip farklı ışıklarda kontrol eder. Mine ve dentin tabakaları farklı opaklıkta materyal ister. Bu katmanlama dişte derinlik hissi oluşturmayı amaçlar. Kesici kenardaki saydam alan için ayrı bir şeffaf kompozit kullanılabilir. Hedef, komşu dişe yakın bir görünümdür. Birebir aynı tonu her vakada yakalamak mümkün olmayabilir.

Şekillendirme, kompozit sertleştiğinde bitmez. Hekim önce konturu düzenler. Dişin genişlik-boy oranını, çıkıntı hatlarını ve komşu dişle temas noktasını karşı taraftaki eşiyle tek tek karşılaştırır. Kesici kenarda mine doğal olarak saydamdır; uygun şeffaflıktaki materyal bu etkiyi taklit eder. Renk geçişini yumuşatmak için kompozit tabakayı, kırık hattının ötesine doğru incelterek sonlandırır. Ardından yüzey dokusu gelir. Hekim yüzeye ince yatay çizgiler ve hafif dalgalanma işler. Böylece komşu dişin ışığı kırma biçimine yaklaşmayı hedefler. Sıra kapanış kontrolüne gelir. Hekim artikülasyon kâğıdıyla erken temas noktalarını arar ve gereken düzeltmeyi yapar. Cila protokolü kademeli ilerler. Düzeltme diskleri kaba hatları alır, silikon lastikler yüzeyi yumuşatır, keçe ve parlatma patı son katmanı işler. Her basamak bir öncekinin bıraktığı çizikleri incelttiği için sıra atlanmaz. Amaçlanan, bitmiş yüzeyin mine parlaklığına ve dokusuna yaklaşmasıdır.

Tek dişte uygulama çoğu durumda otuz ile altmış dakika sürer. Birden fazla ön diş çalışıldığında randevu iki saati bulabilir. Doğrudan uygulamada hekim, kompoziti ağız içinde şekillendirir. Laboratuvar aşaması çoğu vakada gerekmez ve tedavi tek seansta tamamlanır. Kapsamlı planlarda hekiminiz işlemi bölerek ara değerlendirme yapmayı tercih edebilir. Küçük düzeltmelerden sonra kişi aynı gün günlük yaşamına dönebilir.

Kompozit yüzey dış kaynaklı boyanmaya açıktır; zamanla renklenebilir ve parlaklığını yitirebilir. Yüzey pürüzlendikçe boyar maddeler daha kolay tutunur. Kenar bölgelerinde mikro sızıntı, renkli çizgilenme veya küçük kırıklar görülebilir. Zamanla kenar uyumu bozulabilir. Kenarda basamak oluştuğunda plak birikimi kolaylaşır. Dolgu kenarında yeniden çürük oluşması, kompozit restorasyonların yenilenme nedenleri arasında sık görülenlerdendir. Büyük onarımlarda kompozitin sertleşirken büzülmesi kenar boşluğuna yol açabilir. Komşu dişle temas noktası tam kurulamazsa gıda sıkışması yaşanabilir. İşlemden sonra birkaç gün süren sıcak-soğuk hassasiyeti ortaya çıkabilir. Bu hassasiyet çoğu olguda kendiliğinden geriler. Derin lezyonlarda hassasiyet birkaç günden uzun sürebilir. Pulpa etkilendiyse bazı olgularda kanal tedavisi gündeme gelir. Çok geniş madde kayıplarında kompozit yeterli desteği sağlayamayabilir. Kırık ya da düşme durumunda bölgenin yeniden yapılması gerekir. Kanal tedavisi geçirmiş dişlerde renk, kompozitle her zaman istenen düzeye gelmeyebilir.

Kullanım ömrü kişiden kişiye belirgin biçimde değişir. Süreyi ağız hijyeni, beslenme alışkanlıkları, kapanış kuvvetleri ve dolgunun konumu belirler. İlk iki günde koyu içecekler ve sigara dumanı yüzey renklenmesini hızlandırır. Kahve, çay ve kırmızı şarabı bu günlerde sınırlamak yerinde olur. Günlük fırçalama, diş ipi ve aşındırıcı olmayan macun parlaklığın korunmasına yardımcı olur. Yüzey matlaştığında kontrolde yeniden cila yapılabilir. Ön dişlerle sert kabuk kırmak, tırnak yemek ve kalem ısırmak kenar kırıklarını tetikler. Kontrollerde hekiminiz kenar uyumunu ve yüzey durumunu değerlendirir. Yenileme kararı; kenarda basamak ya da açıklık, kırık, sekonder çürük veya belirgin yüzey aşınması saptandığında gündeme gelir. Bazı olgularda tümünü değiştirmek yerine bölgesel onarım ya da yeniden cila yeterli olabilir. Koyu içecek tüketimi yoğunsa kontrol aralığı kısalabilir.